Blog

Mijn essentie

Ik zat aan tafel met mijn business coach die mij met grote ogen aankeek. Ik had haar net verteld dat ik in een moeilijke periode zit. Een periode waarin er op privé gebied heftige dingen gebeuren en er op werkgebied wat negativiteit mijn kant op was gekomen. Mensen die negatief zijn over mij, die mij op persoonlijk vlak proberen te kleineren en helaas nog meer. Ik vertelde mijn coach dat ik verdrietig was. Moe. Boos. En daar zat ze, mij aan te staren. Ze zei even niets en ik liet de stilte op me inwerken. En toen stelde ze mij de vraag die alles in een nieuw perspectief zette: ‘Waarom doe je wat je doet?’

Negativiteit

Eigenlijk willen we allemaal leven in liefde en licht. Maar helaas, dat is het leven niet. Het leven bevat alle kleuraspecten en alle emoties. Het leven is vaak een tornado van dat alles. En mijn leven is niet veel anders. Ik manoeuvreer me door al die dingen heen, soms beter dan anders, maar er is één ding waar ik niet goed mee om kan gaan, namelijk negativiteit.

Ik zuig het op en kan het daarna moeilijk loslaten. Ik besloot daarom om geen nieuws meer te kijken en vaker te kiezen voor wat ik wil zien qua nieuws (oftewel: door scrollen als ik iets niet wil lezen of zien). En dat werkt voor mij heel goed. Ook heb ik op Facebook mensen en pagina’s ontvolgd zodat ik kan kiezen waar ik naar kijk en geen onnodige negativiteit binnen laat komen. Maar dan is er het bedrijf. Mijn bedrijf. Waar iedereen een mening over heeft. Waarbij iedereen een mening over mij heeft. En dat kan ik mijzelf zo belachelijk aantrekken dat ik er letterlijk ziek van wordt.

Dat loslaten een groot ding is voor mij, dat moge duidelijk zijn. Maar wat ook duidelijk is, is dat het absoluut niet de bedoeling is dat ik mij al die negativiteit zo aantrek. Natuurlijk mag ik er af en toe iets van zeggen. Als mensen echt belachelijke dingen zeggen, dan is het mijn recht dat ik ze hierop mag aanspreken. En verder moet ik het gewoon laten gaan. Er geen aandacht aan geven en het niet in mij opnemen. En dan kom ik bij de vraag van mijn coach: ‘Waarom doe je wat je doet?’.

Het antwoord

Eigenlijk is terug gaan naar de essentie het antwoord op alles. Zo ook hierbij. Om beter te leren loslaten, zal ik terug moeten naar mijn essentie. Zal ik antwoord moeten geven op de waarom vraag en dat was zo makkelijk nog niet. De negativiteit had mijn essentie vertroebeld. Ik was beïnvloed door de negatieve energie. Maar na doorvragen van mijn coach kon ik weer bij mijn essentie komen.

Waarom doe ik wat ik doe? Omdat ik van betekenis wil zijn in mijn leven. Omdat ik mensen wil helpen. Helpen om zich spiritueel te ontwikkelen. Helpen om rust, liefde of wat zij dan ook nodig hebben te vinden. Om ze een houvast te geven. Om ze in hun diepste dal te ondersteunen om zo het licht weer te zien.

Zo. Daar staat het. En toen ik het hardop zei raakte me dat. Want dat diepe dal, die ken ik. En de stenen en spiritualiteit hebben mij geholpen om dat dal uit te wandelen. Ik wil niets liever dan mensen helpen op de manier zoals ik dat nu doe. Ze laten zien hoe ze in zichzelf kunnen geloven. Ze tools, zoals edelstenen, aanbieden om meer rust in hun leven te vinden. Kinderen te helpen bij hun faalangst of als ze slecht slapen. Dat is mijn essentie.

En wanneer ik denk aan de essentie en me helemaal in de energie van die essentie verpak is er geen ruimte meer voor die negativiteit en laat ik het los. Dan kan negativiteit geen vat meer op mij krijgen. Mijn essentie is mijn schild. Mijn kracht. Mijn puurheid.

Ik ben hier om je te helpen. En dat is mijn levenspad.

Lies, Elise

Deel dit verhaal:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.