Blog

De trilling van stenen, hoe zit dat?

Je wordt ermee doodgegooid als je op zoek bent naar informatie over stenen: Trilling. De één voelt de trilling, de ander heeft het over een ‘hoge vibratie’ en ga zo maar door. Echt een uitleg wat die trilling nou is, dat vind je amper. Terwijl de uitleg niet eens zo moeilijk is wat mij betreft. Al is het misschien niet zo’n hoge spirituele wetenschap als vaak wordt gedacht.

Trilling in de wetenschap

Mensen hadden vroeger nog nooit iets gehoord over trilling, hier kwam verandering in bij de publicatie van de snaar-theorie rond 1970. In deze theorie worden atomen niet gezien als puntjes (wat men vroeger dacht), maar als snaren, zoals een viool, die allemaal op hun beurt een eigen trilling hebben. Zoals je op een viool een snaar kan bespelen die heel hoog klinkt (snelle trilling) of juist een andere snaar die weer laag klinkt (langzame trilling). Als je deze theorie doortrekt naar al het leven op aarde, hebben dus alle atomen, in ons en om ons heen, een eigen trilling. Stenen dus ook.

Resonantie

Deze trilling (in de kleinste deeltjes van atomen) is wetenschappelijk gezien nog niet waar te nemen, wat niet direct betekent dat wij mensen het niet zouden kunnen voelen. Maar slaan we er niet een beetje in door, met de ‘hoge vibraties’ van de ene steen, die ons oh zo veel verder zouden helpen? Want er komt bij trilling ook nog iets anders kijken: Resonantie. Je voelt een trilling omdat deze met jou resoneert. Een simpel voorbeeld: Als je twee stemvorken hebt en je slaat er eentje aan die qua toonhoogte dicht bij de ander ligt, zal de ander uit zichzelf mee gaan trillen. Trilling wordt overgenomen door iets wat eenzelfde soort trilling kan vormen. En daar gaan we dus: als iemand een hoge vibratie in een steen voelt, is dat alleen maar van invloed op die persoon. Een ander kan compleet iets anders voelen.

Hoe bepaal je dan een trilling van een steen?

Dat doe je dus zelf. Een ander kan dat niet voor jou doen, maar er zijn wel ‘algemene trillingen bekend’ zoals je ze in boeken vindt. Voor ongeveer 85% van de mensen kloppen de algemeen aangenomen energieën van stenen. Bijvoorbeeld een amethist die helpt bij hoofdpijn en een carneool die lust opwekt. Het kan dus zo zijn dat 5 van de 10 mensen in één groep dezelfde trilling voelen of hetzelfde gevoel bij een steen hebben. Zij hebben dan allemaal een trilling die resoneert met die steen. Mensen hebben verschillende soorten trilling in hun lichaam. De hersenen hebben een bepaalde trilling en de darmen hebben een bepaalde trilling die verschillend is van de hersenen. Wij mensen hebben overal verschillende moleculaire structuren in ons lichaam. En dus verschillende soorten trilling. Deze structuren kunnen veranderen, bijvoorbeeld bij ziekte en dus verandert de trilling.

Een steen blijft altijd een steen

Een steen heeft altijd één trilling. Zij heeft een vaste vorm, vaste moleculen en haar structuur verandert op moleculair niveau niet. Zij wordt niet moe omdat ze ziek is en ze verandert niet op moleculair niveau. De trilling blijft altijd hetzelfde. Eigenlijk hoeven we een steen dus ook nooit op te laden of te ontladen bij gewoon gebruik, haar structuur verandert helemaal niet.
Ik hoor je nu al denken. “Wat zeg je nu? Een steen niet opladen of ontladen! Je lijkt wel gek! En iedereen zegt altijd maar dat dat moet.” Ja, het was voor mij ook een eyeopener toen ik de wetenschap achter moleculen en trilling leerde. Maar het is allesbehalve gek, het is zelfs heel logisch.

De structuur van een steen verandert nooit.

Onze structuur en trillingen daarentegen veranderen wel. Daarom voelen wij ons moe. Of verdrietig. Of ziek. Een steen niet. Die verandert niet. Zo zijn ze gemaakt door moeder natuur. Wij voelen ons ‘vol’ of juist ‘leeg’ en gaan dan de stenen ontladen en opladen. Maar wetenschappelijk gezien hoeft dit niet, want de trilling van de steen verandert nooit. Dit is zelfs onmogelijk. Tenzij je kwarts zou smelten, dan verandert haar moleculaire structuur en wordt zij een soort glas. Maar dat is weer een heel ander verhaal 🙂 En bij de volgende hypothese; ‘maar ik voel het toch echt als een steen gereinigd moet worden!’ Stel jezelf dan eens de volgende vraag: Is het de steen die ‘teveel energie heeft, of overbelast is’ of ben jij het? Pak een hematiet of zwarte toermalijn en slaap er een nachtje mee. Ik denk dat je je de volgende dag niet meer zo vol voelt en de stenen ook niet meer ‘ontladen of opgeladen’ hoeven te worden. Maar, als het nog steeds zo voelt dat je de stenen wil ontladen, moet je dit vooral doen, want het voelt voor jou goed. Toch?

Goed voelen of niet goed voelen?

Een gevoel hebben bij een steen kan ‘goed’ zijn of ‘niet goed’. Ik hoor mensen soms zeggen ‘oh dat voelt niet goed’ of ‘wat voelt die steen zwaar’. Voor mij is dat een teken dat ze JUIST die steen moeten kiezen. Als een steen zo sterk resoneert met jouw trilling en je dit zo sterk laat voelen, dan moet je hier iets mee. Voor ons voelt dit als onaangenaam. Logisch, want het is iets wat vervelend is. Misschien willen we het niet eens erkennen dus dan leggen we de steen instinctief direct weg. Niet meer doen. Juist de steen pakken die een heftige reactie in je opwekt en ermee aan de slag gaan. De steen heeft je wat te vertellen.

Deel dit verhaal:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.